Print

How to Publish a Christian Book in Thailand

People often ask me how to get a Christian book translated into Thai and published in Thailand. Most of those people are missionaries, but occasionally a Thai Christian wants to know how to get an English-language book or a Thai-language book that they wrote into print.  I don’t claim to know everything about publishing in Thailand but I have worked part-time as an editorial and theological advisor at a Thai Christian publisher for a number of years, which is probably sufficient for providing some advice for getting starting in publishing a Christian book in Thailand.  With that in mind, what follows is some general guidelines for publication but I make no claims of being comprehensive and the policies/procedures of various publishers and printers may change without notice.

Thailand needs lots of good, biblical literature to support the work of evangelism, discipleship, church planting, and leadership development and I am glad whenever I hear of someone’s desire to publish a good Christian book of that variety.  I assume that anyone who wants to publish a Christian book wants it to make as big an impact as possible, so there are two major issues to consider here:

1) the actual translation and publishing of the book

2) distribution of the book AFTER it is published

I’ll get to distribution later in the post (as well as some FAQs), but please don’t skip that part because distribution is just as important as publication.  In terms of publication, there are 2 primary routes for publishing a Christian book in Thailand:

Tags: Books
Print

Some Reflections on Visiting Wittenberg on the 500th Anniversary of the Protestant Reformation

At the end of October 2017, I had the pleasure of visiting Wittenberg, Germany to attend a Reformation 500 conference put on by the World Reformed Fellowship, and to visit some of the famous places associated with Martin Luther and the Protestant Reformation in Wittenberg.  In many ways, it was a surreal experience to be in Wittenberg and to walk where Luther walked, to see his house, his table, the Castle church, and to imagine what the village of Wittenberg would have been like 500 years ago.  In this post, I want to share a few of my personal reflections on visiting Wittenberg in order to help all of us to gain some insight into the past and its relevance (or lack thereof) for the present.

1) The Commercialization of Luther

One of the remarkable things about the unremarkable little town of Wittenberg is the marketing of Luther and His image.  This town has one claim to fame, and that’s Luther.  So they are trying to milk Luther for all he is worth.   You can buy anything imaginable with Luther’s image on it.  Luther coffee mugs. Luther plates. Luther socks. Luther pasta. Luther cookie cutters. Luther t-shirts. Luther posters. Luther books. Luther mini-statues. Luther beer. Luther wine. Luther re-imagined as Che Guevara “Viva La Reformation!”   It just seems like too much.  Admittedly, I did buy a couple Luther posters, a mug, and postcards.  And the Luther socks.  They were hilarious.  The calf is emblazoned with “Here I Stand. I Can Do No Other” and it struck my funny bone.  That said, I came away wondering if Luther is more than a marketing opportunity for the residents of Wittenberg.  Do the people selling Luther memorabilia embrace what the Reformer stood for, or is this just a way to make money?

Print

ความเชื่อในผีสางวิญญาณและการอธิษฐานรับเชื่อ (Animism and the Sinner's Prayer)

ทุก ๆ ปี ผู้เชื่อคริสเตียนและมิชชันนารีในเมืองไทยได้นำคนอธิษฐานรับเชื่อเพื่อที่จะช่วยพวกเขาให้มาเป็นคริสเตียน แต่ผู้เชื่อใหม่เหล่านี้บางคนไม่เคยมาคริสตจักรเลย หรือบางคนมาคริสตจักรในช่วงแรก ๆ จากนั้นก็หายไป ก่อนรับบัพติศมา มีหลายคนบัพติศไป และไม่กลับมาเลย อะไรเป็นสาเหตุของสิ่งเหล่านี้?

เมื่อ 200 ปีที่แล้ว วิธีการเรียกคนออกมาหน้าที่ประชุมเพื่อประกาศความเชื่อใหม่ในพระคริสต์ถูกคิดค้นขึ้นในประเทศสหรัฐอเมริกา นับแต่นั้นมา คนจำนวนมากในหลายประเทศทั่วโลกได้อธิษฐานรับเชื่อพระเยซูคริสต์ แต่กลับไม่สำแดงผลแห่งพระวิญญาณในการดำเนินชีวิต เพราะอะไรจึงเป็นเช่นนั้น? แน่นอนว่ามีหลากหลายสาเหตุ แต่ในประเทศนั้นสาเหตุสำคัญประการหนี่งก็คือ ภูมิหลังของคนที่อธิษฐานรับเชื่อ พวกเขามีโลกทัศน์ที่มีพื้นฐานมาจากความเชื่อในผีสางวิญญาณ (Animism) และจึงแปลความหมายของการรับเชื่อโดยใช้โลกทัศน์ดังกล่าวนั้น

ในขณะที่การอธิษฐานรับเชื่อถูกคิดค้นขึ้นเพื่อช่วยนำคนมาเป็นคริสเตียน แต่ในประเทศไทย (เช่นเดียวกับหลาย ๆ ประเทศ) การอธิษฐานรับเชื่อกลับมีผลในทางตรงข้ามที่ไปยืนยันโลกทัศน์ที่มีพื้นฐานมาจากความเชื่อในผีสางวิญญาณ กล่าวถึงที่สุด ความเชื่อในผีสางวิญญาณคือการใช้พิธีกรรมและพิธีทางศาสนาเป็นฉากหน้าในการโน้มน้าวควบคุมให้โลกฝ่ายวิญญาณทำตามสิ่งที่ผู้เชื่อในผีสางวิญญาณประสงค์ให้กระทำ ไม่ว่าจะเป็นการปัดเป่าสิ่งชั่วร้ายหรือการรับพรอันประเสริฐ พุทธศาสนาแบบไทย ๆ มีส่วนผสมของพุทธศาสนาแท้ ๆ และความเชื่อในผีสางวิญญาณ ทั้งในเรื่องดวงวิญญาณ โชคลาง พระธาตุ/อัฐิ วัตถุมงคล การดูดวง โหราศาสตร์ เวทมนตร์คาถา เป็นต้น การผสมผสานกันระหว่างความเชื่อในผีสางวิญญาณและพุทธศาสนาดังกล่าวนี้เป็นส่วนสำคัญของโลกทัศน์และระบบความเชื่อของคนไทยส่วนใหญ่ และความเข้าใจเกี่ยวกับโลกฝ่ายวิญญาณในแบบนี้เองที่คนไทยนำติดตัวมาด้วยเมื่อพวกเขาเข้าร่วมการชุมนุมคริสเตียนหรือได้ยินการประกาศข่าวประเสริฐ

Print

Academic Shame and the Honor that Really Matters

At some time, most of us have found ourselves in a new situation where we wanted to feel competent and get things right but were afraid of getting it wrong and feeling embarrassed in front of others.   Maybe it was starting a new job or going to a new school.  Maybe it was a parent or romantic interest whom we wanted to impress.  I’ve certainly felt that way many times in life. Most recently, I have moved to a new country and started a doctoral program.  In my new station in life, I’d rather appear as neither an ugly American nor an ignorant fish-out-of-water at the university.  But the reality is that I probably come across as one or the other or both from time to time.

Given my recent move, I was particularly struck by the following story from Mark Baker in “Ministering in Honor-Shame Cultures: Biblical Foundations and Practical Essentials.”  I’ve been slowly working my way through this book over several months, and providentially I came across this testimony of Baker’s experience of being a first year Ph.D student at the same time I had just started my own Ph.D studies.  As Baker points out near the end of his story, a lot of people can’t identify with studying for a Ph.D but but all of us have experienced shame at some point and tried to hide the feeling that we just don’t measure up to those around us. 

Tags: Education