ดร. ระวี ดินกินส์ มิชชันนารี OMF แบ่งปันในวันอังคารที่ 5 กุมภาพันธ์ 2013 ณ ห้องประชุมใหญ่พระคริสตธรรมกรุงเทพที่ผ่านมา (เทศนาแบบเล่าเรื่องเจาาะใจ)  การเรียนพระคัมภีร์อย่างนี้สนุกดีและช่วยผู้ฟังให้เข้าใจพระคำของพระเจ้าดีมากที่เดียว  ลองฟังดูซินะครับ  ขอพระเจ้าอวยพระพรครับ

 

 

คลิกที่นี้เพื่อดูที่ YouTube

 

ข้างล่างนี้ท่านจะพบเส้นทางเดินผ่านประวัติศาสตร์คริสตจักรสากลตั้งแต่สมัยพระเยซูนจถึงปี 1500.  ผมคาดหวังว่าจะเป็นพระพรสำหรับทุกคนที่สนใจเรื่องประวัติศาสตร์และอยากเรียนรู้จากอดีตเพื่อสร้างอนาคตที่ดี (ท่านใดที่สนใจประวัติศาสตร์คริสตจักรสากลตั้งแต่ปี 1500 กรุณาคลิกที่นี้)

เพื่อดูภาพถ้ดไปหรือย้อนหลัง ช่วยกดลูกสรที่แป้งพิมพ์ดีด

ดูขนาดเต็ม คลิกที่นี้

 

 หรือดูที่ YouTube ก็ไดครับ 

เชิญมาอ่านว่าพระเจ้าทรงใช้ใบปลิวและคำอธิษฐานของคุณแม่อย่างไรในชีวิตของฮัดสันเทเลอร์ (Hudson Taylor) มิชชันนารีชื่อดังประกาศข่าวประเสริฐที่ประเทศจีนและก่อตั้งคณะมิชชั่น China Inland Mission (ปัจจุบัน โอเอ็มเอฟ)

 

“ผมไม่มีวันลืมวันนั้นได้ คุณแม่สุดที่รักของผมไม่อยู่บ้าน ท่านเดินทางไปเยี่ยมญาติยังแดนไกกล ตอนบ่ายผมเข้าไปในห้องสมุดของพ่อเพื่อหาหนังสืออ่านให้สบายใจในวันหยุดแต่ไม่มีเล่มไหนถูกใจ ผมจึงหยิบใบปลิวเกี่ยวกับพระกิตติคุณขึ้นมาดู โดยบอกกับตัวเองว่าตอนต้นเป็นเรื่องสนุกๆ และตอนท้ายคงสรุปคติสอนใจหรือเทศนา เราอ่านเฉพาะช่วงแรกก็แล้วกัน ผมนั่งลงอ่านแบบไม่ใส่ใจเท่าไร คิดว่าถ้าความรอดมีจริงๆก็คงไม่ใช่ผมหรอก ผมไม่รู้เลยว่าในเวลาเดียวกันนั้นแม่ผมซึ่งอยู่ห่างไกลถึงร้อยกิโลเมตร ลุกขึ้นจากโต๊ะอาหารตอนเที่ยงด้วยความหนักใจต่อลูกชายคนนี้อย่างมาก ในฐานะท่านเป็นแขกไม่มีงานการอะไรต้องทำมากมายในบ้านหลังนั้นท่านจึงขึ้นไปที่ห้องนอน ปิดประตูใส่กลอนและตั้งใจจะไม่ออกจากห้องนั้นจนกว่าพระเจ้าจะตอบคำอธิษฐานของท่าน แม่คุกเข่าอ้อนวอนพระเจ้าอย่างหมดใจ ในที่สุดท่านก็อธิษฐานต่อไปอีกไม่ได้ แต่พระเจ้าดลใจให้สรรเสริญพระองค์แทน เพราะว่าพระเจ้าทรงตอบคำอธิษฐานแล้ว คือ ลูกชายคนเดียวของท่านได้บังเกิดใหม่แล้ว ขณะที่อ่านใบปลิวอยู่ที่บ้าน ผมสะดุดใจประโยคที่ว่า “งานของพระเยซูสำเร็จแล้ว” ทำไมคนเขียนถึงเขียนเช่นนี้ ทันใดคำสำเร็จวาบเข้ามาในความคิดผม อะไรสำเร็จ ? ผมได้คำตอบในบัดเดี่ยวนั้น คือ ชำระหนี้บาปให้ครบถ้วนหมดแล้ว ไม่ใช่บาปของผมคนเดียวแต่เป็นบาปของทั้งโลกด้วย”

 

อ่านเรื่องราวชีวิตของฮัดสันเทเลอร์ต่อใน

หนังสือชีวประวัติของฮัดสันเทเลอร์

พี่น้องบางท่านอาจจะเคยร้องเพลงที่ว่า “สาธุการพระนาม บนเส้นทางเดินล้อมด้วยเสี้ยนหนาม  ถึงต้องเจ็บปวดเมื่อยามเดินตาม สาธุการพระนาม”  เพลงนี้สนับสนุนให้พวกเราสรรเสร็ญพระเจ้าในทุกๆ สถานการณ์  แต่ที่แท้จริงแล้ว การสรรเสร็ญพระเจ้าในขณะพวกเรากำลังทุกข์ทรมาน  เป็นสิ่งที่ทำไม่ได้ง่ายๆ ปกติเมื่อพวกเราทุกข์ทรมาน ความรู้สึกในจิตใจของพวกเราในช่วงแรกจะไม่นึกถึงการขอบพระคุณพระเจ้า  แต่จะมีความขมขื่น  โกรธเคียง  ท้อแท้ใจ และหมดหวังเป็นแน่ๆ  คงไม่มีใครอยากจะสรรเสร็ญพระเจ้าเท่าไร    ถึงแม้พวกเราต้องการให้ความรู้สึกแบบชื่นชมยินดีกลับมาอีกครั้ง  พวกเราก็ไม่สามารถที่จะบังคับใจให้เป็นไปได้  ยิ่งกว่านั้นบางครั้งพวกเราอาจจะมีความทุกข์ทรมานถึงขึ้นจะทนไม่ไหว  แล้วเราจะทำอย่างไรที่จะต่อสู้กับความรู้สึกอย่างนี้ได้?

 

สถานการณ์อย่างนี้  เราจึงต้องนำความรู้สึกอย่างนี้เข้าเฝ้าพระเจ้า  เพราะถ้าพวกเราจะปล่อยให้สถานการณ์เป็นไปอย่างยืดยาว ก็จะเปรียบเสมือนกับเอาพวกเราตกหลุ่มลึกอยู่ที่จะหาทางออกไม่ได้ แต่เมื่อไรที่บอกเราเงยหน้าขึ้นดูพระคริสต  พระองค์ก็จะประทานให้ความหวังเพื่อจะมาประคองใจของพวกเราไว้

 

พระคริสตจะยืนพระหัตถ์เพื่อมาจับมือพวกเรา และดึงพวกเราขึ้นจากหลุมลึก  พระเยซูทรงเคยเดินอยู่บนเส้นทางที่ล้อมด้วยเสี้ยนหนาม แต่พระองค์มิได้มุ่งความคิดอยู่ที่ความทุกข์  ถึงแม้พระองค์จะหนีความทุกข์ไม่พ้นเช่นกัน  พระธรรมฮีบรู 12:1-2 เขียนไว้ว่า“ขอให้เรายังคงวิ่งแข่งด้วยความทรหดอดทนในการแข่งขันที่อยู่ข้างหน้าเราโดยจับตามองที่พระเยซูผู้เบิกทางความเชื่อ และผู้ทรงทำให้ความเชื่อนั้นสมบูรณ์ พระองค์ทรงสู้ทนต่อกางเขน เพื่อความยินดีที่อยู่ต่อหน้าพระองค์ ทรงถือว่าความอับอายนั้นไม่เป็นสิ่งสำคัญ และพระองค์ประทับเบื้องขวาพระที่นั่งของพระเจ้า”

 

เมื่อท่านเป็นทุกข์ ขอให้จับตามองดูที่พระคริสตและระลึกถึงทุกสิ่งที่พระองค์ทรงกระทำเพื่อท่าน  จงเปิดพระคัมภีร์อ่าน  และใคร่ครวญในพระราชกิจอันยิ่งใหญ่ที่พระองค์ทรงกระทำ  จงลองคิดถึงพระลักษณะของพระองค์  พระเมตตาและ  พระคุณที่พระองค์เคยสำแดงในชีวิตของท่าน 

 

แม้ว่าสถานการณ์ที่ทำให้ท่านเป็นทุกข์อาจยังมีอยู่  ความหวังใหม่และความชื่นชมยินดีใหม่จะกลับมาเมื่อท่านเงยหน้าขึ้นและมองดูที่พระคริสต  สาธุการพระนาม