ผมมีคำสารภาพ

เมื่อผมเรียนอยู่ชั้นมัธยม ผมได้อ่านหนังสือเล่มหนึ่งที่เขียนโดยศิษยาภิบาลคริสตจักรใหญ่แห่งหนึ่ง ผู้เขียนสอนให้ผมใช้ชีวิตเหมือนเด็กในพระคริสต์ เขาบอกผมว่าพระเจ้าต้องการที่จะอวยพรผม นอกจากนี้ เขายังบอกผมว่า ถ้าเพียงว่าผมเชื่อเท่านั้น พระเจ้าจะให้บ้านที่สวยงามที่สุดกับผมในละแวกบ้านที่ผมอยู่ ฟังดูก็น่าจะเป็นไปได้

ผู้เขียนอธิบายว่า ครั้งหนึ่งเขาเคยต้องการบ้านที่ดีที่สุดในละแวกบ้านใกล้เคียงของเขา และพระเจ้าได้ให้กับเขา นี่เป็นคนที่พูดโดยมีหลักฐานประกอบด้วย ไม่เพียงเขามีเรื่องเล่าเกี่ยวกับบ้านเท่านั้น เขาได้เล่าอะไรเล็ก ๆ น้อย ๆ ให้ฟังอีก และยังมีชุดฟันเงางามเต็มปากอีกหนึ่งชุดด้วย (โอ้ ช่างขาวอร่ามงามตาอะไรเช่นนั้น ผมคิดในใจ)

นี่เป็นครั้งแรกที่ผมได้เรียนรู้ในสิ่งเรียกกันว่า "ข่าวประเสริฐแห่งความเจริญรุ่งเรือง" หรือ "ข่าวประเสริฐแห่งความเจริญรุ่งเรืองในสุขภาพและความร่ำรวย" เป็นครั้งแรก ในเวลานั้น ผมฟังดูแล้วก็รู้สึกว่ามันสมเหตุสมผลดี: "ถ้ามันเกิดขึ้นกับเขาได้ แล้วทำไมมันจึงจะเกิดขึ้นกับตัวผมเองไม่ได้เล่า"

ถ้าเพียงแต่ผมได้ขุดลงไปดูลึกอีกหน่อย ผมก็คงจะได้เห็นเหตุผลที่แท้จริงว่า ทำไมมันจึงเกิดขึ้นกับเขาได้และเกิดกับตัวผมเองไม่ได้ เพราะว่า "ข่าวประเสริฐแห่งความเจริญรุ่งเรือง" นั้น แท้จริงมันเป็นแชร์ลูกโซ่

แล้วแชร์ลูกโซ่มันเป็นอะไรหรือ

จริง ๆ ผมไม่ได้ตั้งใจจะอ่านหนังสือเล่มนี้ มันมาอยู่ที่หน้าบ้านผมเอง และจากการแค่มองผ่านตาไปเพียงแวบเดียว กลายเป็นได้ต้องอ่านหนังสือหมดไปทั้งเล่ม เช่นเดียวกับนักอ่านหนังสือทั่วไปที่มองหาการเรียนรู้สิ่งใหม่ที่น่าสนใจ ผมก็ได้มีประสบการณ์ในลักษณะเช่นเดียวกัน

มีการเคลื่อนไหวทางคริสตจักรใหม่ที่กำลังมีบทบาท และได้ดึงดูดคริสเตียนเข้าเชื่อมากขึ้นทุกวัน เช่นเดียวกับคำสอนอีกมากมายก่อนหน้านี้ มันได้เริ่มต้นขึ้นที่ประเทศสหรัฐอเมริกาและแพร่กระจายไปทั่วโลก ผมได้เห็นความจริงของมันหลายอย่างที่นี่ในแคนาดา มันเรียกว่าลัทธิการปฏิรูปอัครสาวกใหม่ (New Apostolic Reformation หรือ NAR) ซึ่งเป็นเรื่องซูเปอร์อัครสาวกของพระเจ้า ที่ได้รับการกล่าวขานมามากพอสมควร

นาร์ (NAR) เป็นการเคลื่อนไหวที่สอนเรื่องการกลับคืนมาของอัครสาวกและผู้พยากรณ์ในคริสตจักร คริสเตียนเชื่อว่า “พระเจ้าต้องการให้อัครสาวกและผู้พยากรณ์เป็นผู้ปกครองคริสตจักร ไม่เพียงแค่ในคริสตจักรยุคต้นเท่านั้น แต่คริสตจักรในทุกยุกทุกสมัย แต่คริสตจักรไม่ได้ปฏิบัติอย่างถูกต้องมาโดยตลอด” แต่กลับให้ศิษยาภิบาลและผู้ปกครองกระทำแทน ที่ต้องตั้งชื่อว่า การปฏิรูปอัครสาวกใหม่หรือนาร์ ก็เพราะเป็นการคืนอำนาจอัครสาวกและผู้พยากรณ์ให้คริสตจักร และเป็นการปฏิรูปเพราะว่า มันเหมือนการปฏิรูปโปรเตสแตนต์ก่อนหน้า ที่ได้ทำการเปลี่ยนแปลงคริสตจักร

มรดกความเชื่อสมัยคริสตจักรปฏิรูป หลักข้อเชื่อไฮเดลเบิร์ก (The Heidelberg Catechism) แปลโดย สันติ พัฒนจิตชน

ดาวน์โหลดได้ตามลิงค์ข้างล่างนี้ครับ

Heidelberg Catechism in Thai by Karl Dahlfred

เมื่อพูดถึงเทศกาลคริสต์มาส คนจำนวนมากคงจะคิดถึง “ซานตาคลอส” ชายอ้วนอารมณ์ดี มีหนวดขาว ใส่ชุดสีแดง ขับเลื่อนเทียม กวางเรนเดียร์ 8 ตัว เหาะเหินลงมาจากท้องฟ้าในคืนวันคริสต์มาสเพื่อมาแจกของขวัญ เรื่องของซานตาคลอสนั้นเป็นตำนานของฝรั่งจากซีกโลกตะวันตก แต่บางคนอาจไม่รู้ว่าตำนานเรื่องนี้มีที่มาจากชีวิตจริง และนาม “ซานตาคลอส” นั้นมีที่มาจากชื่อนักบุญ “เซนต์นิโคลาส”

นักประวัติศาสตร์รู้ว่าพระเยซูคริสตน่าจะเกิดในประมาญปี ค.ศ. 0 หรือก่อนปีนั้นหนิดหนึ่ง  แต่ไม่มีใครรู้ว่าพระเยซูคริสตทรงบังเกิดวันไหนแน่ แม้ว่าคริสเตียนและคริสตังฉลองวันเกิดของพระเยซูเป็นวันที่ 25 ธันวาคมก็ตาม วันที่ 25 นั้นคงไม่ไช่วันเกิดจริงของพระเยซู  

ถ้าเป็นอย่างนั้น ทำไมคริสต์มาสถูกฉลองเป็นวันที่ 25 ธันวาคม?  คริสตจักรยุคแรกไม่มีวันพิเศษสำหรับการฉลองการประสูติของพระเยซู แต่วันเทศกาลคริสต์มาสได้เริ่มมีการฉลองในศตวรรษ์ที่ 4 ของคริสต์ศักราช  เทศกาลคริสตสมภพ (คริสต์มาส) มีบันทึกเรื่องพิธีนี้เป็นครั้งแรกในปี คศ.336  และถือเอาวันที่ 25 ธ.ค.เป็นวันฉลองทั้งนี้คงเป็นเพราะวันนี้เป็นวันที่พวกลัทธิต่างชาตินับถือเป็นวันเกิดของพระสุริยายุทธเทพ  ผู้เป็นพระเจ้าของเขา  บางทีพวกคริสตชนอาจจะถือโอกาสคัดค้านพวกลัทธิต่างชาติ  โดยเลือกเอาวันนี้เป็นวันเฉลิมฉลองพระคริสต์  ผู้ทรงเปรียบเหมือนสุริยเทพแห่งความชอบธรรมก็ได้ ตั้งแต่สมัยนั้นชาวคริสต์ทั่วโลกได้ถือวันที่ 25 ธันวาคมของทุกปีเป็นวันเทศกาลคริสต์มาสเพื่อฉลองการประสูติของพระเยซูคริสตเจ้า